Ik wil je meenemen in een cliëntverhaal vanuit de Powersessie die ik deze week had en in een thema dat mij ook al een tijdje bezig houdt, namelijk VRIJHEID & ondernemen.

“Na een burnout besloot ik te onderzoeken wat ik echt nodig had. Ik had behoefte aan vrijheid. Niet meer vast zitten. En dus besloot ik voor mezelf te gaan werken.” aldus Rick (niet zijn echte naam)

Hij werkte als zzp’er in de Grond-, weg- en waterbouw. Daar had hij altijd in gewerkt. Alles ging als vanzelf. Zodra hij die beslissing gemaakt had om te starten als zzp’er, kwamen de opdrachten moeiteloos naar hem toe. Als een cadeautje. Ik geloof dat je alleen maar dingen moeiteloos naar je toe krijgt, als de energie goed is en als dus alles klopt.

Maar de afgelopen jaren wilde hij méér en is hij ook een coachopleiding en diverse andere cursussen en opleidingen gaan doen. Hij besloot minder dagen te gaan werken (van 4 naar 2) en zijn coachpraktijk ernaast op te bouwen.

Hoe het ging? Niet. En daarom zat hij ook bij mij. Hij had van alles gedaan: een e-book gemaakt, een website geschreven volgens de regels, een doelgroep gekozen, met een businesscoach samengewerkt. Cliënten? 0.

Hoe het kwam? Hij had geen idee.

Ik zag al snel dat hij niet echt zichtbaar was. Maar dat was ook niet echt zijn ding, zei hij. Behalve dan in de grond-, weg- en waterbouw. Daar ging alles vanzelf. Daar zat zijn netwerk. Daar kende hij mensen. Daar had hij zijn expertstatus. Daar was zichtbaar zijn geen probleem. Laten we niet vergeten dat hij daar ook jareeeen voor gewerkt heeft om dit op te bouwen.

Vrijheid dus. Dat ervaarde hij nu zeker niet. 2 dagen werken leverde hem net genoeg geld op om met zijn gezin van rond te komen, maar hij moest er wel wat dingen voor laten die belangrijk voor hem waren. Die andere 2/3 dagen was hij druk bezig met wilde plannen maken, achter de schermen bouwen, nadenken, nog meer denken, maar er gebeurde weinig. Het kostte hem wel veel energie en hij voelde behoorlijk veel druk om van zijn praktijk een succes te maken. Het duurde nu inmiddels toch al een jaar. Zijn motivatie raakte steeds meer naar de achtergrond.

Niet echt vrijheid, concludeerde hij.

We besloten daarnaar te kijken.

Ik geloof namelijk dat het soms echt fantastisch lijkt, een eigen coachpraktijk. Maar in de realiteit zie ik dat coaches en therapeuten die het drukker krijgen, ook tegen nieuwe uitdagingen aanlopen: “moetjes”.

Om van je coachpraktijk te kunnen leven, moet je namelijk best veel cliënten per week zien. Om even een simpele rekensom te maken:
Stel je rekent €80 euro per sessie. Je hebt dan al snel 10 – 15 cliënten nodig voor een omzet tussen de €3200 en €4800. Dat betekent al snel 2, 3 of 4 sessies per dag, afhankelijk van hoeveel dagen je werkt. Daarnaast moet je je eigen acquisitie doen, administratie, mailtjes beantwoorden, belletjes doen…. Als je ziek bent draag je zelf de verantwoordelijkheid. Je draagt altijd zelf de verantwoordelijkheid.

Natuurlijk kun je “trucjes” toepassen om meer geld te verdienen in minder tijd.. Je kunt prachtige programma’s maken van €2500 euro en in groepen werken, online programma’s maken etc etc etc… Maar in de praktijk werken mijn klanten graag gewoon uurtje factuurtje live in de praktijk. Daarnaast lijken online trainingen misschien de walhalla, maar je moet ze ook zien te verkopen…. Kortom: in de praktijk werkt het altijd net even anders dan dat je in je hoofd had.

En dan denk ik dat een hele goede vraag is: is een praktijk met 10-15 cliënten per week vrijheid?

Ik geloof oprecht dat dit voor een hoop coaches en therapeuten wél vrijheid betekent. Dat zij hier echt gelukkig van worden. Maar ik geloof ook echt dat er een aantal coaches en therapeuten zijn die hier helemaal op leeg zouden lopen. Teveel gedoe en te druk.

Ik ben er steeds meer achter: ook als je een succesvol eigen bedrijf hebt, zijn er ALTIJD “moetjes”.

Terug naar de Powersessie met Rick. We kwamen er namelijk achter dat hij, als hij 4 dagen op een project zou werken in de Grond- weg en waterbouw, hij ongeveer €90.000 euro per jaar zou omzetten.

Als ik even terugreken naar het aantal sessies dat daar dan voor nodig is… 1125 sessies. Gedeeld door, laten we zeggen, 48 weken. Dat komt uit op 23 sessies gemiddeld van €80 euro per week. op 4 – 5 sessies per dag.

Is dat dan vrijheid? Even los van of je die cliënten uberhaupt wel kunt werven :).

Rick kwam uiteindelijk tot de conclusie dat vrijheid voor hem niet persé een volle praktijk was. Het was een gevoel diep in hem. Vrijheid was voor hem in de praktijk projecten opstarten waar hij blij van werd, en ook weer afronden. En dan weer een nieuw project opstarten. Wat voor projecten dan ook.

Zijn projecten in de grond-weg en waterbouw waren leuk, kwamen aangewaaid en hij verdiende er leuk mee. Zijn praktijk kostte hem veel energie en tijd en het leverde hem zeker niet het gevoel op wat hij wel dacht te krijgen, namelijk de vrijheid en de voldoening. Hij besefte ook dat het niets voor hem was om iedere week 10 – 15 sessies te geven. Het paste niet bij hem om te vaak en te lang hetzelfde te doen.

Wat dan wel? Hij besloot een nieuwe uitdagende opdracht te zoeken in de Grond-weg en waterbouw branche. Daarin zou hij proberen of hij een meer coachende rol kon krijgen, zodat hij ook echt voldoening zou halen uit de opdracht. Hij zou dan werk hebben voor 3-4 dagen per week en daar genoeg geld mee verdienen om alles te doen waar hij maar blij van werd. Daarnaast wilde hij wel aan de slag met coaching voor jongeren, maar dan zonder dat er druk achter zat. Hij zou dus gewoon projecten gaan opzetten en daar dan mee aan de gang gaan. Omdat hij zijn geld verdiende met de projecten in de bouw, lag er geen omzetdruk op de coaching met de jongeren.

De druk was eraf. Geen druk op het gebied van marketing. Geen druk om zo snel mogelijk nieuwe cliënten te krijgen. Even rust.

“Ik voel me echt een stuk lichter. Sjonge, ik voel nu pas hoe erg ik de afgelopen maanden heb lopen ploeteren om iets van de grond af te krijgen wat me uiteindelijk misschien die vrijheid helemaal niet brengt.”

Waarom deel ik dit met je, vraag je je misschien af.

Omdat je soms misschien het gevoel hebt dat je faalt, als je hard werkt aan je praktijk maar het niet zo snel gaat als je wil.
Omdat je soms misschien het gevoel hebt dat je je baan moet opzeggen, omdat je dan pas echt gelukkig bent.
Omdat je soms misschien het gevoel hebt dat je zelf iets fout doet, dat je niet hard genoeg je best doet, om je praktijk verder op te bouwen.
Omdat je misschien het gevoel hebt, dat anderen ondernemers net doen of het makkelijk is.
Omdat je misschien het gevoel hebt dat je pas rustig achterover kunt leunen, als je je praktijk stampvol hebt.
Omdat je misschien het gevoel hebt, dat een volle praktijk het hoogst haalbare is.
Omdat vrijheid misschien voor jou ook belangrijk is, en je het idee hebt dat je dat pas krijgt als je gaat ondernemen.
Omdat je misschien het gevoel hebt dat er iets mis met je is. Dat de “trucjes” bij jou niet werken. Dat je iets fout doet.

Als je me al een tijdje volgt, weet je misschien dat mijn ouders een Italiaans restaurant hebben. Mijn ouders restaurant bestond in februari 35 jaar. 35 jaar!!!! Maar wat iedereen niet ziet, is dat mijn vader er ALTIJD was. Dat hij soms tot half 1 ’s nachts zat te kletsen met vaste klanten in het restaurant. Dat hij om half 8 in het restaurant stond ’s ochtends, omdat de vaatwasser weer eens kapot was. Dat hij alle feestdagen aan het werk was. Dat hij alle weekenden aan het werk was. Dat hij zoveeeel personeel heeft zien komen en gaat, vaak ook met een hoop gedoe. Dat hij een deel van onze jeugd heeft gemist omdat hij het restaurant draaiende hield.

Ja – het heeft hem veel gebracht. Ja – het heeft hem ook veel gekost. Ja – hij heeft er 35 jaar dag in en dag uit aan gebouwd.

Mijn tip voor jou: onderzoek eens wat je ECHT wil met je eigen bedrijf? Wat is jouw onderliggende reden? Als dat vrijheid is, onderzoek dan eens wat “vrijheid” echt voor jou betekent. Misschien kun je dat prima, of zelfs beter, bereiken als je een parttime baan ernaast hebt, zodat je praktijk je geen stress en geen druk geeft.

Dit hele onderwerp is iets waar ik zelf op dit moment ook tegenaan loop. Mijn bedrijf loopt goed, maar ik kan me dus ook verliezen in drukte en “moetjes”. Soms zit ik een hele dag binnen achter mijn laptop terwijl ik maar één ding wil: naar Toes (mijn paard). Ja – ik zou dan kunnen zeggen “jongens, zoek het maar uit, ik ga naar Toes.” maar in de praktijk werkt het vaak niet zo, want ik heb klanten die op me zitten te wachten.

Kortom: ook voor mij blijft het soms een behoorlijke zoektocht. Ik zie dus duidelijk verschillende stadia:
– Bij starters: Als ik straks meer cliënten heb, dan ben ik gelukkig….. Ik moet zorgen dat er meer cliënten komen.
– Bij succesvolle ondernemers: Als ik meer tijd heb, dan ben ik gelukkig…. Ik moet zorgen dat ik een ander verdienmodel krijgt.

Zo blijf je continu tegen uitdagingen lopen. Dat is ook normaal natuurlijk :). Daar is in de kern niks mis mee.

Maar soms…. voelt het alsof ik de enige ben die tegen dingen aanloopt. Ik verlies me dan in het vergelijken van mezelf met anderen. Dan zie ik advertenties voorbij komen van andere business coaches en dan denk ik “zie je wel, zij hebben het veel beter voor elkaar” of “zie je wel, zij hebben vast een heel relaxt leven”. Of ik vergelijk mezelf dan met mijn eigen ideaalbeeld (dat helpt ook niet echt haha).

Als ik meer cliënten heb, dan ben ervaar ik vrijheid….
Als ik meer cliënten heb, dan kan ik doen wat ik wil…..
Als….. dan……

Ik ben erachter dat het een illussie is. Er is geen “als, dan”. Er is alleen maar “nu”.

Onderzoek daarom eens wat je echt nodig hebt, en hoe je dat NU kunt creëren. Of morgen misschien 🙂 maar op korte termijn. Zonder dat je daar eerst nog van alles voor moet.

Soms dan typ ik een hele mail en dan weet ik eigenlijk niet echt wat nou precies de boodschap is, maar je haalt er vast uit voor jezelf wat voor jou belangrijk is.

Nog even kort: vanaf 1 mei start er weer een nieuwe ronde van de Sparkling Business Community! In de community mag je gewoon jezelf zijn. Ik help je om in actie te komen en om dingen helder te maken voor je, zodat je met de juiste dingen aan de slag gaat. Als je het fijn vindt om hulp te krijgen en het niet alleen te doen, ben je van harte welkom.

Nog even een korte update over mijn vader. Wie mij al een tijdje volgt weet dat we begin dit jaar gehoord hebben dat mijn vader een hersentumor heeft. Dat zorgt ervoor dat mijn leven behoorlijk op zijn kop staat. Het gaat naar omstandigheden goed met hem. Hij is erg opgeknapt na de operatie gelukkig. Hij heeft een zorgwoning toegewezen gekregen, waar hij zelfstandig kan wonen maar wel hulp krijgt. Hij gaat deze week verhuizen. Spannend! Daarnaast beginnen ze volgende week met chemopillen en bestraling. Al met al nog steeds een behoorlijke rollercoaster… Ik verzand snel in de sleur van alledag, terwijl ik eigenlijk niet goed weet hoelang mijn vader nog heeft. Ze weten met zekerheid dat de tumor weer terug groeit…. Daarbij ook weer mijn uitdaging om prioriteiten te stellen (en dat is soms ook een uitdaging, en dat is ok.)

Dat was hem wel weer voor nu :). Dankjewel als je tot hier gelezen hebt!